• jobDent jobDENT
    giełda pracy

    najnowsze oferty pracy

    Szukam pracy

  • kursDent kursDENT
    szukaj szkoleń

    najnowsze oferty szkoleń

PARTNERZY PORTALU
partner portalu partner portalu

Naukowcy oceniają fluorek srebra diaminy w leczeniu stomatologicznym dzieci

ms
26-03-2021, 13:07
Naukowcy oceniają fluorek srebra diaminy w leczeniu stomatologicznym dzieci Fluorek srebra diaminy - u dentysty, czy warto skorzystać (fot. unsplash)
Fluorek srebra diaminy (SDF) jest rozwiązaniem, które może odgrywać dużą rolę w niechirurgicznym leczeniu próchnicy. Ta bezpieczna, niedroga i atraumatyczna opcja leczenia wciąż jest przedmiotem dyskusji i skrajnych ocen. Co o tej metodzie sądzą naukowcy z Wydziału Stomatologii Dziecięcej, College of Dentistry, Ohio State University?

Wśród dzieci na całym świecie próchnica wczesna występuje pięć razy częściej niż astma i dwadzieścia razy częściej niż cukrzyca młodzieńcza. Oprócz bólu i dyskomfortu, konsekwencje nieleczonej próchnicy w uzębieniu mlecznym dotyczą: wysokich kosztów leczenia, opuszczonych dni w szkole i w pracy - z uwagi na konieczność podjęcia leczenia stomatologicznego przez dziecko pod kontrolą rodzica, ale także zwiększonego ryzyka próchnicy w przyszłym uzębieniu stałym.

Zindywidualizowane decyzje, dotyczące leczenia wczesnoszkolnego, muszą uwzględniać: zakres i stopień skomplikowania wdrażanych procedur, zachowanie pacjenta, a także czynniki rodzinne i społeczne.

Lęk u małych dzieci może powodować nieprzewidywalne zachowania podczas wizyty u dentysty. Konwencjonalne leczenie w gabinecie stomatologicznym często obejmuje postępowanie operacyjne w znieczuleniu miejscowym. W przypadku dzieci przestraszonych, niespokojnych lub tych, które nie są w stanie współpracować w zakresie bezpiecznego leczenia konwencjonalnego - lekarze i rodzice muszą rozważyć ryzyko, korzyści i koszty alternatywnych opcji postępowania terapeutycznego.

Fluorek srebra diaminy: za i przeciw

Fluorek srebra diaminy (SDF), chociaż to mylące określenie, jest lekiem miejscowym stosowanym w leczeniu i zapobieganiu próchnicy zębów oraz łagodzeniu nadwrażliwości zębiny. Związki amoniaku zmniejszają potencjał oksydacyjny SDF, zwiększają jego stabilność i pomagają w utrzymaniu stałego stężenia przez pewien czas, dzięki czemu można go bezpiecznie stosować w jamie ustnej. Jony srebra i fluoru mają właściwości przeciwbakteryjne i są używane do remineralizacji szkliwa i zębiny na zębach w celu zapobiegania i zatrzymywania próchnicy. Sposób działania SDF jest dobrze udokumentowany, ale pozostaje kwestionowany.

SDF jest jedną z niechirurgicznych opcji leczenia, która może odgrywać dużą rolę w zwalczaniu próchnicy. Stosowany miejscowo, stanowi bezpieczną, niedrogą i atraumatyczną opcję leczenia dla wielu młodych pacjentów. Chociaż SDF jest wysoce skuteczny w walce z próchnicą w uzębieniu mlecznym, powoduje również trwałe zabarwienie uszkodzonej struktury zęba i nie przywraca brakującej struktury zęba. Ograniczyło to jego akceptację kliniczną. SDF jest często wykorzystywany do zatrzymania postępu choroby do czasu, gdy dziecko będzie w stanie współpracować przy konwencjonalnym leczeniu lub w sytuacjach, w których nie da się uniknąć opóźnień w planowaniu konwencjonalnego leczenia (np. długie listy oczekujących pacjentów).

W Japonii SDF jest stosowany w leczeniu stomatologicznym od ponad 40 lat. W USA metodę tę wprowadzono po raz pierwszy w 2015 r. Pomimo długiej i dobrze udokumentowanej historii stosowania SDF w innych krajach, amerykańscy klinicyści i decydenci nie osiągnęli konsensus w sprawie jego wykorzystywania. W szczególności nie jest jasne, czy i kiedy SDF powinno służyć jako długoterminowa alternatywa dla tradycyjnego chirurgicznego i odtwórczego leczenia wczesnej próchnicy. Wobec braku długoterminowych badań klinicznych i jaśniejszych wytycznych, opartych na dowodach, wykorzystanie SDF pozostaje w dużej mierze w gestii lekarza.

Badana grupa uczestników SDF

W badaniu wykorzystano zarówno dane pacjentów, jak i wyniki ankiet przeprowadzonych wśród rodziców wieloośrodkowej prywatnej praktyki stomatologii dziecięcej w Charlotte w Północnej Karolinie. Sposób realizacji badania został sprawdzony i zatwierdzony przez Institutional Review Board na Uniwersytecie Północnej Karoliny w Chapel Hill Adams School of Dentistry.

Od września 2018 r. do października 2019 r. zrekrutowano i zapisano do grupy 138 par rodziców i ich dzieci. Analiza objęła pacjentów w wieku od 2 do 6 lat. Średni wiek dzieci wynosił 3,4 lata. Wybrano pacjentów z minimalnym lub zerowym doświadczeniem w leczeniu stomatologicznym. Wykluczono tych, którzy wymagali ekstrakcji lub leczenia miazgi, ponieważ takie sytuacje są przeciwwskazaniem do stosowania SDF.

Dzieci bez potrzeby leczenia włączono do badania jako grupę kontrolną - w celu porównania demograficznego.

Około dwie trzecie rodziców zgłosiło, że ukończyło szkołę średnią, prawie połowa podawała dochód rodziny poniżej 45 tys. USD rocznie.  63 proc. dzieci korzystało z opieki w ramach Medicaid. Dochód rodziców był istotnie skorelowany z poziomem wykształcenia i ze statusem ubezpieczeniowym.

Rodzice wypełniali zwalidowane kwestionariusze. Pierwszym było badanie demograficzne gospodarstw domowych obejmujące informacje o dzieciach, rodzicach i rodzinie, takie jak: wiek dziecka i rodzica, płeć, rasa, pochodzenie etniczne, status ubezpieczenia dentystycznego, poziom wykształcenia rodziców, dochód rodziny i miejsce zamieszkania.

Drugim była pięciopunktowa, zmodyfikowana skala lęku stomatologicznego Coraha (MDAS), wypełniana dwukrotnie przez rodziców, raz dla siebie i raz w imieniu dziecka.

Plan leczenia dziecka

W przypadku stwierdzenia zmian próchnicowych, dentysta i rodzic opracowywali plan leczenia dziecka w oparciu o wspólny proces decyzyjny.

Z historii stomatologicznej dziecka uzyskiwano trzy zmienne:
- poziom współpracy dziecka podczas wizyty (mierzony metodą Frankl Behaviour Assessment);
- DMFT (PUW) - wskaźnik próchnicy w uzębieniu mlecznym;
- plan leczenia wybrany przez rodzica.

Niektórzy opiekunowie potrzebowali dodatkowego czasu, aby rozważyć opcje i podjąć ostateczną decyzję dotyczącą leczenia swojego dziecka.

Grupy leczonych dzieci zostały wyodrębnione w następujący sposób:
- leczenie za pomocą SDF;
- konwencjonalne leczenie odtwórcze w gabinecie w znieczuleniu miejscowym;
- leczenie odtwórcze z wykorzystaniem sedacji lub znieczulenia ogólnego.

Minimalnie inwazyjne alternatywy leczenia, takie jak technika Halla, infiltracja żywicą, tymczasowa odbudowa terapeutyczna i atraumatyczne leczenie odtwórcze, wciąż zyskują na popularności w stomatologii dziecięcej i kręgach zdrowia publicznego jako opłacalne alternatywy dla konwencjonalnego, chirurgicznego leczenia próchnicy. Znalezienie sposobów na włączenie SDF do tych strategii jest konieczne, aby w pełni wykorzystać ich potencjał w zakresie zdrowia publicznego.

Współpraca z dzieckiem

Decyzja dentystów o zastosowaniu SDF w dużej mierze zależała od zdolności dziecka do współpracy. Gdy młody pacjent nie współpracował, to oferowano rodzicom SDF jako tymczasową opcję terapii. Chodziło o opóźnienie postępu choroby (do czasu osiągnięcia przez dziecko zadowalającego poziomu współpracy w zakresie konwencjonalnego leczenia odtwórczego w gabinecie w znieczuleniu miejscowym).

W przypadku dziecka niechętnego do współpracy, a mającego jedynie niewielkie potrzeby naprawcze, zaproponowano rodzicom SDF jako długoterminową opcję leczenia we wczesnym stadium.

Wśród dzieci w badanych grupach 28 proc. rodziców wybrało leczenie SDF, 35 proc. - konwencjonalne leczenie odtwórcze w znieczuleniu miejscowym, a 37 proc. - leczenie odtwórcze z sedacją lub ze znieczuleniem ogólnym.

Dzieci, które nie wymagały leczenia, zostały wyznaczone jako grupa kontrolna (35 proc.).

SDF – kiedy?

SDF zostało przedstawione rodzicom jako opcja leczenia w każdej sytuacji, w której potrzeby dziecka nie mogły być zaspokojone w odpowiednim czasie. Prawie jedna trzecia badanych dzieci była leczona SDF. Jednak metoda ta służyła jako długoterminowe leczenie tylko w pojedynczych przypadkach i dotyczyła młodszych dzieci, które miały mniej rozległe potrzeby dentystyczne niż dzieci leczone konwencjonalnie lub w warunkach sedacji i w znieczuleniu ogólnym.

W badaniu większość dzieci leczonych SDF ostatecznie otrzymała konwencjonalne leczenie stomatologiczne. Wśród dzieci planowanych do rozległego leczenia odtwórczego tylko jedna trzecia była wcześniej leczona SDF.

Przypuszczano, że niski koszt jest korzyścią ze stosowania SDF i może zatem  ostatecznie wpłynąć na decyzję rodzica o kontynuowaniu tego typu leczenia dla dziecka. Jednak analiza wykazała, że ani dochód rodziny, ani status posiadanego ubezpieczenia zdrowotnego nie były związane z wyborem leczenia SDF.

Ogólnie rzecz biorąc, ok. 60 proc. rodziców akceptuje czarną plamę na zębach. Jednak wyraźna preferencja rodziców dla SDF istnieje, gdy jedyną alternatywą jest sedacja lub znieczulenie ogólne.

Analiza wyników

Rodzice o niższym statusie społeczno-ekonomicznym częściej uznają SDF za akceptowalne leczenie. W tej analizie posiadanie ubezpieczenia publicznego nie wpłynęło znacząco na podejmowanie decyzji klinicznych.

Naukowcy wskazali, że do badania wybrano grupę rodziców i dzieci z jednej prywatnej praktyki stomatologicznej dziecięcej. Chociaż praktyka ta służy dzieciom, których rodziny reprezentują zróżnicowany przekrój demograficzny, naszych ustaleń nie da się uogólnić na większą populację. To badanie było dobrowolne, a zatem mogą występować różnice w decyzjach dotyczących leczenia między uczestnikami i osobami nie będącymi uczestnikami.

Współczesne dyskusje na temat SDF w dużej mierze koncentrowały się na jego potencjale związanym ze znacznymi oszczędnościami w opiece zdrowotnej dzięki odroczonym lub unikniętym wizytom. Założenie ekonomiczne jest takie, że SDF w praktyce może być (w określonych przypadkach) stosowany jako długoterminowe leczenie próchnicy.

Autorzy badania napisali m.in. - Nasze wyniki sugerują, że w przypadku wielu dzieci, zwłaszcza tych z dużymi potrzebami stomatologicznymi, SDF zapewnia minimalne długoterminowe korzyści pod względem oszczędności kosztów, ponieważ ta podgrupa ostatecznie otrzymuje leczenie z udziałem sedacji lub znieczulenia ogólnego.

Korzyści ekonomiczne mogą być największe w przypadku bardzo małych dzieci (do trzech lat) z ograniczonym zakresem choroby (DMFT/PUW = 4).

Nasze wyniki sugerują, że chociaż SDF prawdopodobnie nie uratuje dziecka z około 11 ubytkami przed koniecznością wprowadzenia wypełnień, może uchronić pacjenta z 4 lub 5 ubytkami przed sedacją lub znieczuleniem ogólnym. W celu osiągnięcia rzeczywistych korzyści ekonomicznych, wynikających z SDF, potrzebne są jaśniejsze wytyczne kliniczne, które pomogą klinicystom i rodzicom w rozróżnieniu, kiedy SDF należy stosować tymczasowo, a kiedy długoterminowo.

Podobał się artykuł? Podziel się!
SŁOWA KLUCZOWE
stomatologia dziecięca   próchnica dzieci   SDF  

POLECAMY W SERWISACH

Drogi Użytkowniku!

W związku z odwiedzaniem naszych serwisów internetowych możemy przetwarzać Twój adres IP, pliki cookies i podobne dane nt. aktywności lub urządzeń użytkownika. Jeżeli dane te pozwalają zidentyfikować Twoją tożsamość, wówczas będą traktowane dodatkowo jako dane osobowe zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady 2016/679 (RODO).

Administratora tych danych, cele i podstawy przetwarzania oraz inne informacje wymagane przez RODO znajdziesz w Polityce Prywatności pod tym linkiem.

Jeżeli korzystasz także z innych usług dostępnych za pośrednictwem naszych serwisów, przetwarzamy też Twoje dane osobowe podane przy zakładaniu konta, rejestracji na eventy, zamawianiu prenumeraty, newslettera, alertów oraz usług online (w tym Strefy Premium, raportów, rankingów lub licencji na przedruki).

Administratorów tych danych osobowych, cele i podstawy przetwarzania oraz inne informacje wymagane przez RODO znajdziesz również w Polityce Prywatności pod tym linkiem. Dane zbierane na potrzeby różnych usług mogą być przetwarzane w różnych celach, na różnych podstawach oraz przez różnych administratorów danych.

Pamiętaj, że w związku z przetwarzaniem danych osobowych przysługuje Ci szereg gwarancji i praw, a przede wszystkim prawo do odwołania zgody oraz prawo sprzeciwu wobec przetwarzania Twoich danych. Prawa te będą przez nas bezwzględnie przestrzegane. Jeżeli więc nie zgadzasz się z naszą oceną niezbędności przetwarzania Twoich danych lub masz inne zastrzeżenia w tym zakresie, koniecznie zgłoś sprzeciw lub prześlij nam swoje zastrzeżenia pod adres odo@ptwp.pl. Wycofanie zgody nie wpływa na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego przed jej wycofaniem.

W dowolnym czasie możesz określić warunki przechowywania i dostępu do plików cookies w ustawieniach przeglądarki internetowej.

Jeśli zgadzasz się na wykorzystanie technologii plików cookies wystarczy kliknąć poniższy przycisk „Przejdź do serwisu”.

Zarząd PTWP-ONLINE Sp. z o.o.