• Zabiegi medycyny estetyczno-naprawczej powinny być wykonywane w warunkach sanitarnych podmiotu wykonującego działalność leczniczą, a nie w salonach kosmetologicznych, kosmetycznych, fryzjerskich, czy w innych zakładach albo też w domach prywatnych - uważa Ministerstwo Zdrowia
  • Procedury medycyny estetyczno-naprawczej wiążą się z dużym ryzykiem powikłań, z włóknień lub negatywnym wpływem na zdrowie w zależności od reakcji organizmu osób poddających się świadczeniom - do prawidłowego reagowania na takie zagrożenia nie są przygotowani kosmetolodzy
  • Zawód kosmetologa nie jest zawodem medycznym, a efekty kształcenia, jak również uzyskany dyplom magistra kosmetologii nie przygotowują w sposób praktyczny absolwentów kierunku kosmetologicznego do wykonywania wyżej wymienionych procedur medycznych

Ministerstwo Zdrowia stanowczo sprzeciwia się wykonywaniu przez kosmetologów świadczeń z zakresu medycyny estetyczno – naprawczej. Padają konkretne argumenty tłumaczące takie stanowisko. Będzie katalog procedur medycyny estetyczno – naprawczej. W tej sprawie stanowisko resortu przedstawił wiceminister zdrowia Piotr Bromber. 

Certyfikaty umiejętności zawodowej tylko dla lekarzy i lekarzy dentystów

Certyfikat umiejętności zawodowej będzie przyznawać towarzystwo naukowe o zasięgu krajowym prowadzące działalność naukową od co najmniej 5 lat poprzedzających datę złożenia pierwszego wniosku o certyfikację danej umiejętności zawodowej albo państwowy instytut badawczy, o którym mowa w art. 21 ustawy z 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych (Dz. U. z 2022 r. poz. 498), uczestniczący w systemie ochrony zdrowia, właściwe dla danej umiejętności zawodowej wpisane do rejestru prowadzonego przez dyrektora Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego.

W załączniku nr 1 rozporządzenia zostały określone rodzaje umiejętności zawodowych, w których lekarz i lekarz dentysta mogą uzyskać certyfikat umiejętności zawodowej, w tym pod nr 28 medycyna estetyczno-naprawcza.

W załączniku nr 2 rozporządzenia wskazano kwalifikacje lekarza i lekarza dentysty stanowiące warunek ubiegania się o certyfikat umiejętności zawodowej (do certyfikacji umiejętności z medycyny estetyczno-naprawczej może przystąpić każdy lekarz i lekarz dentysta posiadający prawo wykonywania zawodu).

Nie przewiduje się w tym rozporządzeniu określania dla wymienionych kilkudziesięciu umiejętności zawodowych nadawania odrębnej definicji, bowiem stanowią one od lat wykonywane świadczenia zdrowotne w ramach różnych specjalności lekarskich.

Medycyna estetyczno-naprawcza uwzględniona w specjalizacjach

Lekarze nabywający umiejętności praktyczne w drodze szkolenia specjalizacyjnego, gdzie procedury określone w programie specjalizacji określone są na poziomie samodzielnego wykonywania, nie potrzebują dodatkowo certyfikować je w ramach systemu umiejętności, ponieważ nabycie konkretnych umiejętności z zakresu medycyny estetyczno-naprawczej potwierdza uzyskany tytuł specjalisty w dziedzinie dermatologii i wenerologii.

Procedury medycyny estetyczno-naprawczej są uwzględnione w programie specjalizacji w dziedzinie dermatologii i wenerologii oraz w dziedzinie chirurgii plastycznej. Zatem procedury te zawsze stanowiły zakres realizacji świadczeń zdrowotnych, co związane jest z koniecznością wcześniejszego badania przedmiotowego i podmiotowego, ewentualnego wykonania dodatkowej diagnostyki, oceny zagrożeń związanych z zastosowaniem leków i wypełnień, jak również podawaniem ich w drodze iniekcji, co jest obwarowane stosownymi przepisami prawnymi, a także wykluczenia przeciwskazań oraz posiadanie umiejętności wdrożenia leczenia skutków powikłań.

Wejście w życie rozporządzenia nie powoduje utraty mocy dotychczas uzyskanych przez lekarzy certyfikatów z zakresu medycyny estetycznej przyznawanych przez towarzystwa naukowe lub innych certyfikatów potwierdzających nabycie określonych umiejętności z zakresu medycyny estetycznej.

Kosmetolodzy wyszli poza uprawnienia jakie daje im wykształcenie

Zawód lekarza jest zawodem medycznym ściśle uregulowanym w przepisach prawnych. Zawód kosmetologa nie jest zawodem medycznym i nie jest także obecnie zawodem regulowanym. Dlatego kompetencje zawodowe kosmetologa, tak jak i innych zawodów, wynikają bezpośrednio z zakresu kształcenia zawodowego, co nie jest respektowane przez środowisko kosmetologów, które wyszło poza granice obowiązujących przepisów prawnych i swojego zakresu kształcenia wykonując m.in.: w drodze iniekcji wypełnienia, botoks, stosując osocze bogatopłytkowe, nici liftingujące (tj. działania obwarowane ściśle przepisami prawnymi).

Medycyna estetyczno-naprawcza, jak sama nazwa wskazuje jest działem medycznym i nie można jej zrównać z kosmetologią estetyczną dedykowaną kosmetologom. Umiejętność z zakresu medycyny estetyczno-naprawczej wymaga posiadania odpowiednich kwalifikacji zawodowych z uwzględnieniem obowiązujących przepisów prawnych. Przepisy te nie dają prawa wykonywania zabiegów za pośrednictwem iniekcji kosmetologom, kosmetyczkom, technikom kosmetycznym i innym osobom wykonującym obecnie zabiegi medycyny estetyczno-naprawczej wchodzące w zakres świadczeń zdrowotnych.

Kosmetolodzy nie są przygotowani na ryzyko powikłań

Kosmetolodzy nie będący pracownikami medycznymi są automatycznie wyłączeni z tych regulacji prawnych. Procedury medycyny estetyczno-naprawczej wiążą się z dużym ryzykiem powikłań, z włóknień lub negatywnym wpływem na zdrowie w zależności od reakcji organizmu  osób poddających się świadczeniom.

Skóra jest największym, ale też bardzo czułym narządem immunologicznym organizmu ludzkiego, w której przebiegają liczne naczynia i nerwy. W przypadku powikłań(np. przedostania się wstrzykiwanego preparatu za pośrednictwem naczyń do innych narządów lub porażenia nerwu) lekarz może wdrożyć natychmiast odpowiednią diagnostykę i leczenie, czego nie może zrobić żadna inna niewykwalifikowana osoba wykonująca wcześniej ten zabieg.

Warunki sanitarne pod znakiem zapytania

Ponadto, zabiegi medycyny estetyczno-naprawczej powinny być wykonywane w warunkach sanitarnych podmiotu wykonującego działalność leczniczą, a nie w salonach kosmetologicznych, kosmetycznych, fryzjerskich, czy w innych zakładach albo też w domach prywatnych.

Lekarze wskazują na pojawianie się coraz liczniejszej grupy osób z przewlekłymi powikłaniami, co do których nie wiadomo jakiej jakości wcześniej zastosowano wypełnienie, o jakiej nazwie, w jakich warunkach sanitarnych.

Nieuprawnione osoby, wykonujące zabieg - nie tylko nie poczuwają się do odpowiedzialności przed swoim niczego nie świadomym klientem uciekając tym samym przed odszkodowawczymi konsekwencjami finansowymi, ale też nie potrafią mu pomóc.

Co jest procedurą medycyny estetyczno - naprawczej

Na procedury medycyny estetyczno-naprawczej składają się m.in.:

  • zbiegi związane z iniekcjami (wypełniacze, liftingowanie, modelowanie zużyciem kwasu hialuronowegoo rożnym stopniu usieciowania);
  • zastosowanie biostymulatorów (kwasu polimlekowego, hydroksyapatytu wapnia, kaprolaktonu, aminokwasów, kolagenu, biostymuatory oparte na kwasie hialuronowym, fibryna);
  • procedury iniekcyjne związane z wprowadzaniem leków (toksyny botulinowej, steroidów, hialuronidazy);
  • zabiegi z zastosowaniem autologicznego tłuszczu;
  • zastosowanie nici liftingujących i regenerujących;
  • preparatyka i wprowadzanie osocza bogatopłytkowego.

Do czego uprawnia dyplom kosmetologa uczelni medycznej

Zawód kosmetologa nie jest zawodem medycznym, a efekty kształcenia, jak również uzyskany dyplom magistra kosmetologii nie przygotowują w sposób praktyczny absolwentów kierunku kosmetologicznego do wykonywania wyżej wymienionych procedur medycznych.

Nigdy na uczelniach medycznych kształcących kosmetologów student nie nabywał takich umiejętności, a zdobyty przez studentów kosmetologii dyplom zawodowy nie uprawniał do wykonywania procedur medycyny estetyczno-naprawczej.

Zakres zdobywanej na studiach kosmetologicznych wiedzy teoretycznej dotyczącej skóry i funkcjonowania organizmu jest ogólny i ma wspomóc wykonywania działań kosmetologicznych oraz współpracę z lekarzem, a nie działań medycznych.

Będzie katalog procedur medycyny estetyczno - naprawczej

Katalog procedur medycyny estetyczno - naprawczej jest obecnie przedmiotem uzgodnień na poziomie parlamentarnym w ramach prac Podzespołu senackiego. Po uzyskaniu wyników prac Podzespołu oraz akceptacji procedur medycyny estetyczno-naprawczej przez towarzystwa naukowe oraz Naczelną Radę Lekarską zostaną podjęte dalsze kroki w tej sprawie.