Katarzyna Świtalska: Jak rozpoznać dentofoba i z nim pracować (cz. IV)

Autor: Pozostałe źródła
09-07-2013, 00:01
Efekt częstości kontaktów to zjawisko polegające na tym, że im częściej widzimy i kontaktujemy  się z dentofobem, tym większe szanse, że zostanie on naszym przyjacielem. 

 

Stomatolog powinien poświęcać czas na rozmowę z dentofobem bez wyjątków. Dobrze jest to zrobić w początkowej fazie wizyty w gabinecie, wykorzystując naturalne sytuacje. Możemy wtedy zapytać o samopoczucie czy porozmawiać na temat pogody itp. Dzięki takim rozmowom poznajemy pacjentów, ich zainteresowania, poglądy i oczekiwania. To z kolei ułatwi kontakt z dentofobem i sprzyjać będzie budowaniu pozytywnych relacji. Jednocześnie stomatolog przyczynia się takim zachowaniem do przełamywania strachu.

Rozmawiając z dentofobem, poznajemy także jego stan emocjonalny, wiemy więc, czy mamy do czynienia z pacjentem samotnym, nieśmiałym, agresywnym, czy dominującym.

Stomatolog jest osobą znaczącą w oczach pacjentów, a więc taki indywidualny kontakt może być również dla dentofobów pewnym wyróżnieniem, nobilitować ich i wpływać na przełamanie bariery względem świadczonych usług stomatologicznych.

Indywidualna rozmowa niesie dla pacjenta także inną ważną informację "stomatolog interesuje się moimi problemami", "jestem dla niego kimś ważnym", "chce odpowiedzieć na moje oczekiwania".

Dlaczego częstość kontaktu z pacjentem - dentofobem jest ważna?

Otóż stomatolog powinien unikać stereotypowego myślenia na temat pacjentów. Wszelkie uprzedzenia i oceny innych ludzi mogą być efektem pierwszego wrażenia, gdy oceniamy kogoś jedynie na podstawie tego, jak wygląda i jak się zachowuje. Kiedy więc lekarz dentysta pierwszy raz przyjmuje w swoim gabinecie pacjenta dentofoba, zaczyna często nieświadomie go oceniać. Zgodnie z zasadą uogólnienia, pacjenci, którzy wydają mu się np. atrakcyjni fizycznie, jest skłonny uznać także za sympatyczniejszych, życzliwszych.

I odwrotnie, tym pacjentom, którzy są jego zdaniem, mało atrakcyjni lub zachowują się w sposób dla niego trudny do zaakceptowania, przypisuje negatywne cechy charakteru. Pamiętajmy, że osoba stomatologa jest oceniana przez innych, że również swoim wyglądem zewnętrznym i zachowaniem wywołuje określoną reakcję i podlega ocenie. Także wobec niego rodzą się uprzedzenia i negatywne emocje. Najlepszym sposobem zniesienia obustronnych uprzedzeń jest maksymalne poznanie drugiej osoby, zrozumienie motywów jej zachowania i pełna akceptacja. Lepsze poznanie pacjentów już na samym początku może dać stomatologowi cenne wskazówki także na temat tego: na ile pacjenci są różnorodni, jakie są ich oczekiwania i potrzeby. Na bazie takich danych można oczywiście budować strategię kierowania pacjentem.

Jak rozpoznać dentofoba i z nim pracować - podsumowanie
1. Staraj się poszerzać wiedzę. Pacjenci powinni dostrzegać w tobie eksperta.
2. Buduj swój autorytet wobec pacjentów.
3. Dbaj o swój wygląd zewnętrzny.
4. Nie bój się kontaktu z innymi! Staraj się jak najczęściej rozmawiać z pacjentami nawet wtedy kiedy tworzą bariery i są nastawieni na ,,nie bo się boją bólu
 5. Bądź wobec pacjentów otwarty, akceptuj ich i ufaj im. Traktuj pacjentów jako partnerów, a nie przeciwników.

Ładny dentysta lepiej walczy z dentofobią?

Innym ważnym czynnikiem, wpływającym na przełamywanie przez dentofobów barier i oporów względem stomatologa, jest  budowanie wizerunku w oparciu o dwa kryteria: atrakcyjności i podobieństwa. Wydaje się, że atrakcyjność stomatologa sprawia, że sam komunikat staje się dla pacjenta bardziej atrakcyjny. Ludzie, którzy nam się podobają, mają na nas wpływ, bo często zachowujemy się tak, aby sprawić im przyjemność. Do ważnych cech atrakcyjności należy wygląd zewnętrzny. Pozytywne doznania estetyczne są dla człowieka bardzo ważne, satysfakcjonują jego wrażenia, dają poczucie przyjemności. Stomatolog w kontakcie z dentofobami musi pamiętać o tym, że powinien dbać o swój wygląd: strój, fryzura, dyskretny zapach.

Użyteczność atrakcyjności pracy stomatologa należałoby powiązać z innym ważnym wskaźnikiem, jakim jest podobieństwo nadawcy, w tym przypadku stomatologa do pacjenta. Mowa tu o dwóch rodzajach podobieństw: podobieństwo wyglądu, zachowania oraz podobieństwo w wartościach czy zainteresowaniach.

Odkryj w sobie konformistę i ...aktora

W psychologii społecznej uznaje się, że ludzie bardziej lubią tych, którzy są do nich samych podobni. Dzieje się tak, dlatego, że ludzie, którzy są do nas podobni, utwierdzają nas w przekonaniu, iż to, co robimy i jacy jesteśmy jest, jest słuszne. Istotnym elementem ważnym dla profesji stomatologa jest teoria ról społecznych.

Oznacza ona, że człowiek w swoim codziennym funkcjonowaniu pełni wiele ról. Niekiedy wyraźnie różnią się od siebie, głównie w sensie charakteru psychologicznego. Inaczej, więc zachowujemy się w roli rodzica, dziecka, czy petenta w urzędzie. Za każdym razem używamy innych sposobów zachowań, posługujemy się innym językiem, wyrażamy inne emocje. Profesja stomatologa jest dość specyficzną rolą społeczną. Jego specyfika polega głównie na umiejętności dopasowania swojego zachowania, być może także swojego wyglądu, do różnych w swym charakterze dentofobów. Pacjenci mogą się generalnie różnić takimi cechami, jak : wiek, płeć, poziom wykształcenia, miejsce zamieszkania. Już te cechy będą determinowały różne oczekiwania i potrzeby pacjentów. Stomatolog musi więc być elastycznym konformistą i dobrym aktorem. Innego języka powinien używać rozmawiając z dzieckiem, innego, kiedy jego dentofobami są osoby dorosłe. To zewnętrzne upodobnienie się do środowiska, w którym stomatolog pracuje, ma duże znaczenie dla ważnego w kontaktach interpersonalnych pierwszego wrażenia, które poparte innymi jeszcze cechami będzie miało wpływ na jakość percepcji stomatologa przez otoczenie.

Praca u podstaw - rozmowa

Umiejętność wyrażania uczuć to pewna ogólna właściwość osobowości człowieka, która jest dla profesji stomatologa elementem podstawowym. Dentysta powinien być otwarty wobec innych ludzi, szczery, uczciwy, autentyczny. Otwartość definiujemy jako ujawnianie tego, jak człowiek reaguje na bieżącą sytuację. Być otwartym, to znaczy dzielić się z innymi tym, co się czuje. Dla budowania znaczących relacji stomatolog musi być otwarty także na pacjentów, co oznacza umiejętność aktywnego słuchania pacjentów, poznawania ich emocji, poznawania reakcji pacjentów na zachowania. Ważną cechą jest także tzw. ciepło emocjonalne. Pewny niedefiniowalny psychologicznie wymiar, który na gruncie wiedzy potocznej należy rozumieć jako dawanie ludziom uśmiechu, radości, unikania oceniania innych, widzenie i werbalizowanie pozytywnych cech u drugiego człowieka, bycie dla kogoś, a nie jedynie z kimś lub obok kogoś.

To już ostatnia część cyklu. Wszystkie odcinki znajdziesz tutaj:

Katarzyna Świtalska: Jak rozpoznać dentofoba i z nim pracować (cz. I)

Katarzyna Świtalska: Jak rozpoznać dentofoba i z nim pracować (cz. II)

Katarzyna Świtalska: Jak rozpoznać dentofoba i z nim pracować (cz. III)

 

mgr Katarzyna Świtalska. Absolwe