Co wydarzy się w cyfryzacji medycyny w 2021?

en
29-01-2021, 13:29
W 2021 r. ma rozpocząć się wymiana elektronicznej dokumentacji medycznej między placówkami medycznymi. Jakie będą zasady obiegu tego typu dokumentów?

W tym roku przyspieszy proces "elektronizacji" dokumentacji medycznej (EDM).

- Różnica między elektroniczną dokumentacją medyczną a dokumentacją klasyczną (tyle że prowadzoną w formie elektronicznej), jest po krótce taka, że oprócz recept i skierowań, są nią dokumenty, które mocą rozporządzenia ministra zdrowia zostaną do niej zaliczone. Nic nie wskazuje na to, aby w najbliższym czasie dokumentem EDM stała się historia choroby, ale z pewnością kiedyś to nastąpi - mówi Andrzej Cisło, wiceprezes NRL i przewodniczący KS NRL.

Czytaj także: Stan cyfryzacji w placówkach medycznych: ankieta NRL

Poradnia, która będzie miała obowiązek tworzenia EDM z każdej wizyty lekarskiej (czyli tzw. zdarzenia lekarskiego) będzie wysłać do platformy gromadzenia danych o zdarzeniach medycznych P1 raport o ściśle określonym zakresie. Całą operację wykona oczywiście program komputerowy, wśród danych dotyczących lekarza i podsumowujących samo zdarzenie medyczne (czyli kto, komu i kiedy wykonał jaką procedurę i z jakiego powodu) dołączone będą także dane dotyczące samej dokumentacji medycznej, a te obejmują:

- identyfikator nadawany przez system usługodawcy,
- rodzaj dokumentacji,
- data wytworzenia dokumentacji,
- tryb udostępnienia (on-line czy off-line),
- adres repozytorium, w którym jest przechowywana dokumentacja medyczna.

Wytworzony dokument, czyli elektroniczna karta wizyty lekarskiej zostanie przesłany do repozytorium elektronicznej dokumentacji medycznej. A to po  to, żeby pacjent, odwiedzając gabinet innego lekarza czy lekarza dentysty, mógł w pełni skorzystać z prawa dostępu do swojej dokumentacji medycznej. 

Nadal konieczna zgoda pacjenta
Jeśli inny lekarz będzie chciał uzyskać wgląd w dokumentację wytworzoną przez swojego kolegę, to jego komputer będzie musiał wygenerować do systemu informacji medycznej żądanie udostępnienia tej dokumentacji. Po czym nastąpi to, co w fachowym języku nazywa się autoryzacją zgody pacjenta na dostęp do jego dokumentacji medycznej, zatem system informacji medycznej musi w jakiejś formie zapytać pacjenta czy zgadza się na udostępnianie lekarzowi informacji wytworzonej gdziekolwiek wcześniej.

Po uzyskaniu zgody system prześle do gabinetu lekarza informację będącą kluczem pozwalającym pobrać dokumentację nowego pacjenta z repozytorium. Zatem ważnym elementem EDM jest adres repozytorium, w którym ta dokumentacja się znajduje, bo na jego podstawie zostanie pobrana dokumentacja  konkretnego pacjenta. 

Ważną rolę w tym procesie będzie odgrywało oprogramowanie świadczeniodawcy, które w prawidłowy sposób ma wysłać i zdeponować w repozytorium wytworzoną przez lekarza dokumentację medyczną i to samo oprogramowanie będzie musiało w innych repozytoriach wyszukać wskazane dokumentacje medyczne nowych pacjentów.

Trzy rodzaje repozytorium
Repozytorium to dość skomplikowana i specjalistyczna usługa, oprogramowanie musi bowiem nie tylko precyzyjnie katalogować przesyłaną dokumentację, ale także precyzyjnie ją udostępniać.

Generalnie może być zorganizowane na kilka sposobów:
- repozytorium na bazie  komputera w gabinecie bądź serwera znajdującego się w przychodni. W tym przypadku wadą jest to, że serwer czy komputer musi być włączony 24 godziny na dobę, o ile trybem udostępniania dokumentacji ma być tryb on-line; 
- repozytorium  "w chmurze" - część dostawców oprogramowania oferuje programy, w których dane przechowywane są nie lokalnie na dysku komputera w gabinecie, tylko "w chmurze"; 
- repozytorium na bazie platform regionalnych - nie będzie przeszkód, aby takie platformy, które już gromadzą dane medyczne szpitali poszerzyły ofertę o bazę danych gabinetów ambulatoryjnych. 

Więcej: KS NRL