PARTNER PORTALU
partner portalu partner portalu partner portalu

Od 1 lipca pensje w ochronie zdrowia w górę. Wchodzą podwyżki minimalnych wynagrodzeń

Autor: miro • Źródło: ms
30-06-2022, 19:30
Od 1 lipca pensje w ochronie zdrowia w górę. Wchodzą podwyżki minimalnych wynagrodzeń Jakie najniższe wynagrodzenia w ochronie zdrowia od 1 lipca Fot. AdobeStock
Od 1 lipca wzrastają najniższe wynagrodzenia zasadnicze w ochronie zdrowia. Więcej zarobią, pracujący na etatach m.in.: lekarze, lekarze dentyści, pielęgniarki, fizjoterapeuci, farmaceuci, diagności laboratoryjni oraz osoby personelu pomocniczego. O jakich wzrostach jest mowa?
  • 1 lipca wejdzie nowa tabela płac w ochronie zdrowia. Chodzi o najniższe wynagrodzenia, które ustalono w znowelizowanej ustawie
  • Nowa najwyższa pensja minimalna w ochronie zdrowia wyniesie ponad 8200 zł i dotyczy lekarzy ze specjalizacją. Ale już lekarz stażysta albo lekarz dentysta stażysta może liczyć na wynagrodzenie w kwocie 5 379,40 zł brutto;
  • Z kolei najniższa gwarantowana ustawą pensja w ochronie zdrowia wyniesie 3 680,64 zł brutto
  • Minimalne wynagrodzenia w ochronie zdrowia liczone są od 1 lipca jako iloczyn przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej i wskaźników korygujących (w zależności od grupy zawodowej wynoszących od 0,65 do 1,45)
  • Z Ministerstwa Zdrowia płyną sygnały, że pieniądze na podwyżki zostaną uwzględnione w wyższych wycenach świadczeń. Konkretów brak
  • Bez reakcji pozostał postulat Pracodawców RP, aby podmioty lecznicze, które nie są finansowane w ramach NFZ, były wyłączone z regulacji o wynagrodzeniu minimalnym

Podpisana przez prezydenta Andrzeja Dudę nowelizacja ustawy o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych daje im od 1 lipca 2022 r. znacząco wyższe uposażenia (od 17 do 41 proc.).

Ustawa określa minimalne wynagrodzenia, to oznacza, że w praktyce mogą one być - i często są - znacznie wyższe, natomiast nie mogą być niższe niż te ustawowe.

Od 1 lipca pensje w ochronie zdrowia w górę. Wchodzą podwyżki minimalnych wynagrodzeń

We wszystkich grupach zawodowych, których objęły podwyżki, wzrost minimalnego wynagrodzenia liczony jest jako iloczyn przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej z roku ubiegłego (5 662,53 zł brutto w 2021 r.) i wskaźników korygujących.

Z ich wysokości mało która grupa zawodowa jest zadowolona. Tym bardziej, że na kilka dni przed nowelizacją ustawy pojawiła się nadzieja na jednolite podwyższenie wszystkich współczynników. A to za sprawą Senatu, który pracując nad ustawą, przyjął rozwiązanie zwiększające wszystkie wskaźniki korygujące o liczbę 0,25. Decyzja senatorów prowadziłaby do dodatkowego wzrostu uposażeń. Jakiego? W przypadku lekarzy specjalistów byłoby to kolejne 17 proc. i aż o 38 proc. więcej - jeśli chodzi o pracowników działalności podstawowej z wymaganym wykształceniem poniżej średniego.

W ocenie Ministerstwa Zdrowia przyjęcie takiego rozwiązania skutkowałoby koniecznością niemal podwojenia w II półroczy 2022 r. nakładów na podwyżki (z 7,2 mld zł do poziomu ok. 14 mld zł). Na takie rozwiązanie budżet państwa nie był przygotowany.

Pielęgniarki próbowały powalczyć o więcej   

Wsparcie dla przyjęcia nowelizacji ustawy w wersji zaproponowanej przez Senat przyszło ze strony pielęgniarek pikietujących przed gmachem Sejmu w dniu, w którym posłowie pochyli się nad senackimi zmianami. Protest nie był jednak na tyle mocny, aby zmusił posłów do głębszej refleksji nad propozycjami senatorów. Pikieta trwała równie krótko, jak niewiele czasu trwało odrzucanie senackich poprawek do nowelizowanej ustawy, w tym oczywiście także tej podnoszącej współczynniki korygujące.

Niezależnie od protestu pielęgniarki i położne pracujące na stanowiskach, na których wymagane jest posiadanie wykształcenia średniego, uzyskały prawo przeniesienia do grupy z wyższym współczynnikiem wzrostu płac. Te zaś z największym doświadczeniem zawodowym zrównane zostały pod względem współczynnika pracy z pracownikami medycznymi z wyższym wykształceniem na poziomie studiów pierwszego stopnia.

Różne wzrosty minimalnych wynagrodzeń

Wprowadzone od 1 lipca 2022 r. podwyżki najniższego wynagrodzenia zasadniczego wyniosą przykładowo:

  • 32 proc. lekarze specjaliści I stopnia (wzrost z 6201 zł do 8210 zł),
  • 21 proc. lekarze specjaliści II stopnia (wzrost z 6769 zł także do 8210 zł),
  • 28 proc. lekarze stażyści (wzrost z 4186 zł do 5379 zł).

Stosunkowo największe, 41 proc. podwyżki dostali ratownicy medyczni i pielęgniarki ze średnim wykształceniem (wzrost z 3772 zł do 5323 zł).

Lekarze zawiedzeni skalą i brakiem gwarancji podwyżek  

Skala podwyżek uposażeń nie zadowala lekarzy, którzy o ich wysokość od dłuższego czasu wiedli spór z rządem. Medycy cały czas obstają przy mnożniku zapewniającym minimalne wynagrodzenie odpowiadające trzem średnim krajowym (dla lekarzy specjalistów) i dwóm średnim (dla medyków bez specjalizacji). Od 1 lipca będą musieli zadowolić się jednak zdecydowanie niższym poziomem wzrostów (mnożnik odpowiednio 1,45 i 1,19).

Samorządowcy reprezentujący lekarzy nie doczekali się uzyskania gwarancji stopniowego wzrostu wynagrodzeń do postulowanego przez nich poziomu. Naczelna Rada Lekarska przypominała, że współczynniki wynagrodzenia lekarzy w Polsce, w stosunku do przeciętnego wynagrodzenia, są jednymi z najniższych w Unii Europejskiej. Drugim argumentem była troska o dobro pacjentów, gdyż ich bezpieczeństwu zagraża system zezwalający na pracę ponad siły „w imię łatania dziur kadrowych w publicznych placówkach medycznych”.

Stażyści poniżej średniej krajowej

Pułapu średniego krajowego wynagrodzenia wciąż nie mogą osiągnąć lekarze stażyści, dla nich bowiem zarezerwowano od 1 lipca współczynnik poniżej jedności (0,95). W ich przypadku jednak gwarantowane minimalne zarobki będą automatyczne wyższe po odbyciu rocznego stażu, gdyż znajdą się wówczas w grupie zawodowej lekarzy bez specjalizacji ze wskaźnikiem 1,19.

Tak czy inaczej dla osób na stażu podyplomowym, ale także rezydentów realizujących specjalizację - związanie się z jednym pracodawcą na mocy umowy o pracę nie jest złym rozwiązaniem. Taką formą zatrudnienia absolwenci uniwersytetów medycznych zainteresowani będą najbardziej w okresie realizowania pierwszego etapu kariery zawodowej. Później, kuszeni ofertami od wielu pracodawców,  w większości zdecydują się na podpisywanie szeregu elastycznych umów cywilnoprawnych.

Minimalne wynagrodzenia od 1 lipca w ochronie zdrowia. Kto ile zarobi?

  •  Lekarz albo lekarz dentysta ze specjalizacją – współczynnik 1,45, wynagrodzenie 8 210,67 zł brutto;
  • Farmaceuta, fizjoterapeuta, diagnosta laboratoryjny, psycholog kliniczny, inny pracownik wykonujący zawód medyczny inny niż określony z wymaganym wyższym wykształceniem na poziomie magisterskim i specjalizacją, pielęgniarka z tytułem zawodowym magister pielęgniarstwa albo położna z tytułem magister położnictwa z wymaganą specjalizacją w dziedzinie pielęgniarstwa lub w dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia – współczynnik 1,29, wynagrodzenie 7 304,66 zł brutto;
  • Lekarz albo lekarz dentysta, bez specjalizacji – współczynnik 1,19, wynagrodzenie 6 738,41 zł brutto;
  • Lekarz stażysta albo lekarz dentysta stażysta – współczynnik 0,95, wynagrodzenie 5 379,40 zł brutto;
  • Farmaceuta, fizjoterapeuta, diagnosta laboratoryjny, pielęgniarka, położna, technik elektroradiolog, psycholog, inny pracownik wykonujący zawód medyczny inny niż określony z wymaganym wyższym wykształceniem na poziomie magisterskim; pielęgniarka, położna z wymaganym wyższym wykształcenie, (studia I stopnia) i specjalizacji, albo pielęgniarka, położna ze średnim wykształceniem i specjalizacją – współczynnik 1,02, wynagrodzenie 5 775,78 zł brutto;
  • Fizjoterapeuta, pielęgniarka, położna, ratownik medyczny, technik elektroradiolog, inny pracownik wykonujący zawód medyczny inny niż określony z wymaganym wyższym wykształceniem na poziomie studiów I stopnia; fizjoterapeuta, ratownik medyczny, technik analityki medycznej z wymaganym średnim wykształceniem albo pielęgniarka albo położna ze średnim wykształceniem, która nie posiada tytułu specjalisty w dziedzinie pielęgniarstwa lub dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia - współczynnik 0,94, wynagrodzenie 5 322,78 zł brutto;
  • Technik elektroradiolog albo inny pracownik wykonujący zawód medyczny inny niż określony w lp. 1-6 wymagający średniego wykształcenia oraz opiekun medyczny - współczynnik 0,86, wynagrodzenie 4 869,78 zł brutto;
  • Pracownik działalności podstawowej, inny niż pracownik wykonujący zawód medyczny z wymaganym wykształceniem wyższym – współczynnik 1, wynagrodzenie 5 662,53 zł brutto;
  • Pracownik działalności podstawowej, inny niż pracownik wykonujący zawód medyczny z wymaganym wykształceniem średnim - współczynnik 0,78, wynagrodzenie 4 416,77 zł brutto,
  • Pracownik działalności podstawowej, inny niż pracownik wykonujący zawód medyczny z wymaganym wykształceniem poniżej średniego - 0,65, wynagrodzenie 3 680,64 zł brutto.

Skąd pieniądze na podwyżki

Z Ministerstwa Zdrowia płyną sygnały, że pracodawcy nie zostaną pozostawieni sami sobie z problemem znalezienia pieniędzy na podwyżki. Podmioty lecznicze, realizujące kontrakty z NFZ, będą mogły wypełnić dodatkowe zobowiązania finansowe dzięki podniesieniu wyceny świadczeń. Chodzi o niemałe pieniądze, bo dodatkowe zobowiązania z tytuły pensji minimalnych, tylko do końca 2022 r., oszacowane zostały na ok. 7,2 mld zł.

Tymczasem duża część podmiotów leczniczych nie może liczyć na zasilenie kasy wynagrodzeń ze środków budżetu państwa lub NFZ. Na konieczność znalezienia dodatkowych pieniędzy nakładają się kolejne problemy, bo koszty prowadzenia działalności leczniczej rosną także z powodu wyższych cen: energii, materiałów, usług.

Pracodawcy RP bezskutecznie domagali się, aby prywatne podmioty lecznicze, które nie są finansowane w ramach NFZ, były wyłączone z regulacji o wynagrodzeniu minimalnym.

Minimalne wynagrodzenia w branży stomatologicznej

Potencjał branży stomatologicznej tworzą podmioty funkcjonujące poza publiczną ochroną zdrowia. Są wśród nich gabinety dentystyczne - te najmniejsze, jednostanowiskowe, jak i ogólnopolskie sieci współpracujące z więcej niż setką lekarzy dentystów. Tam powszechną formą zatrudnienia nie jest umowa o pracę. Lekarz dentysta realizuje się zawodowo na ogół w kilku lecznicach, a jego wynagrodzenie liczone jest najczęściej jako procent od uzyskanego przychodu. Dla stomatologów zatem ustawa o najmniejszych wynagrodzeniach niewiele zmieni. Cieszyć się mogą stażyści i rezydenci, gdyż przy ich zatrudnianiu faktycznie często operuje się najniższymi wynagrodzeniami.

Znacznie większa grupa dentystów prowadzi własne gabinety i to oni będą musieli zmierzyć się z koniecznością zapewnienia wyższych wynagrodzeń zatrudnianym na etacie pracownikom, takim jak higienistki, asystentki stomatologiczne, recepcjonistki. One bowiem także uzyskały prawo do wyższych uposażeń. Wyższe pensje - to wyższe koszty prowadzonej działalności leczniczej.

Takiego obciążenia można uniknąć gdyby pracowników etatowych zastąpić usługami osób prowadzących własne firmy. Większość etatowców ceni sobie jednak umowy o pracę i nie będzie chciało ich zamieniać na inną formę realizowania zawodowych obowiązków. Pozostanie zatem pogodzenie się z wyższymi obciążeniami.

Podobał się artykuł? Podziel się!

POLECAMY W SERWISACH