PARTNER PORTALU
partner portalu

Mikrocząstki z wiertła: czy są poważnym problemem w gabinecie stomatologicznym?

smn
24-05-2016, 13:24
Mikrocząstki z wiertła: czy są poważnym problemem w gabinecie stomatologicznym? Mikropozostałości po borowaniu stanowią problem? (fot. pixabay)
Zespół kanadyjskich naukowców przeprowadził ciekawe badanie zębów. Okazało się, że pod wypełnieniem kompozytowym natrafiono m.in. na różnej wielkości resztki z wiertła.

Niewiele wiadomo na temat mikrocząstek wiertła, które pozostają na powierzchni zęba po jej opracowaniu pod wypełnienie. Te mikroskrawki mogą albo pozostać w zębie, albo zostać połknięte lub wciągnięte z powietrzem. Mają ostre krawędzie, więc mogą skutecznie utknąć w miękkich tkankach.

A że mogą być problemem dowiodło badanie przeprowadzone w Kanadzie podczas, którego wykryło u pacjenta mikroskrawki wiertła w drugim przedtrzonowcu w żuchwie.

Technika rentgenowskiej mikrotomografii komputerowej, którą wykorzystali naukowcy pozwala obserwować mikrostrukturę w całej objętości badanego materiału w 3D. Umożliwia także uzyskanie obrazu zęba i wypełnienia stomatologicznego w skali mikro i oceny ilościowej tkanek oraz właściwości materiału.

Okazało się, że pod wypełnieniem kompozytowym w bezpośrednim kontakcie z kanalikami zębinowymi i płynem znajdowały się różnej wielkości drobiny węglika wolframu z kobaltem (czyli węglika spiekanego, z którego produkowane są wiertła). Co niepokoi – węglik spiekany nie jest biokompatybilny.

- Dalsze badania są konieczne do stwierdzenia jakie ryzyko niesie ze sobą obecność tych pozostałości po wierceniu. Nie ma na razie żadnych dowodów, że pacjent u którego prowadzono badania miał z powodu tych resztek jakiekolwiek dolegliwości. Nie wiemy, jak często takie skrawki wierteł pozostawiane są w zębie przez dentystów. Najprawdopodobniej większość lekarzy dentystów oczyszcza perfekcyjnie powierzchnię zęba zanim umieści na niej wypełnienie. Obserwowaliśmy ząb, którego obróbka nieco odbiegała od zwykłych procedur. Drobiny różnej wielkości rozproszone były po powierzchni zęba – komentował wyniki swojego badania Assem Hedayat.

Praca została opublikowana na łamach periodyku Journal of Synchrotron Radiation

Więcej: scripts.iucr.org

Podobał się artykuł? Podziel się!

POLECAMY W SERWISACH