PARTNER PORTALU
partner portalu

Krytyka lekarska i jej granice

02-11-2012, 05:39
Krytyka lekarska i jej granice
Krytyka lekarska i jej granice
Krytyka postępowania innego lekarza jest dopuszczalna, pod warunkiem, że w zakresie treści i formy nie przekracza pewnych granic. Nie wolno zatem dyskredytować, zniesławiać, można krytykować. Trzeba być przy tym bardzo ostrożnym, bo granice łatwo przekroczyć

Jeszcze do 2003 roku, Kodeks Etyki Lekarskiej zabraniał lekarzowi wypowiadać niekorzystnej oceny działalności zawodowej innego lekarza lub dyskredytować go w jakikolwiek sposób. Od 1 stycznia 2004 roku przepis uległ złagodzeniu. W dalszym ciągu apeluje się o konieczność zachowania szczególnej ostrożności w prezentowaniu sądów, ale już nie zabrania się wypowiadania się o innych kolegach.
Krytyka lekarska - opinia Trybunału Konstytucyjnego
Trybunał Konstytucyjny w uzasadnieniu wyroku z 23 kwietnia 2008 roku (sygn. akt SK 16/07) zauważył, że zakresy znaczeniowe pojęcia dyskredytować i krytykować krzyżują się, ale nie pokrywają. Wyjaśniał, że krytyka w ścisłym znaczeniu tego słowa zakłada zawsze element analizy i oceny prawidłowości zachowania podmiotu krytykowanego, co z kolei umożliwia późniejszą, obiektywną ocenę jej prawidłowości i prawdziwości. Krytyka nie musi przynajmniej z pojęciowego punktu widzenia angażować uwagi osób trzecich, ale może ograniczać się do wymiany poglądów pomiędzy krytykującym a krytykowanym.

Dyskredytacja wiąże się natomiast z podważeniem autorytetu, spowodowaniem ujemnej oceny postawy lub działalności określonej osoby w oczach innych. Wskazany negatywny skutek może być związany z obiektywną uzasadnioną albo nieuzasadnioną, albo w każdym razie weryfikowalną oceną czyjegoś działania albo ze sposobem traktowania danej osoby.

TK stwierdził, iż dyskredytacją będzie krytyka dla samej krytyki albo też reakcja nieadekwatna do wytkniętego błędu oraz zamierzonych, pozytywnych skutków społecznych.

Czytaj także: Paragon fiskalny: jak opisać usługę dentystyczną
Krytyka lekarska - granice
Określają ją rzetelność i zgodność z prawem i zasadami współżycia społecznego. Dopuszczalną krytyką nie będzie postępowanie, które wypływa z chęci zniesławienia lub naruszenia godności osoby napiętnowanej.

Przyznanie prawa do krytyki nie oznacza zwolnienia z konieczności dochowania odpowiedniej jej formy.

W przypadku dostrzeżenia błędu - jak to zaleca art. 52 KEL - lepiej ( tzn. bezpieczniej) zwrócić uwagę koledze, a jeżeli to nie poskutkuje, wtedy poinformować np. właściwego okręgowego rzecznika odpowiedzialności zawodowej. Jeżeli natomiast samemu popełni się błędy, to zgodnie z art. 21 KEL lekarz powinien poinformować o tym chorego oraz podjąć działania dla naprawy ich następstw.

Krytyka lekarska, co mówi Kodeks Etyki Lekarskiej
"Lekarz powinien zachować szczególną ostrożność w formułowaniu opinii o działalności zawodowej innego lekarza, w szczególności nie powinien publicznie dyskredytować go w jakikolwiek sposób. Lekarz wszelkie uwagi o dostrzeżonych błędach w postępowaniu innego lekarza powinien przekazać przede wszystkim temu lekarzowi. Jeżeli interwencja ta okaże się nieskuteczna albo dostrzeżony błąd lub naruszenie zasad etycznych powodują poważną szkodę, konieczne jest poinformowanie organu izby lekarskiej. Poinformowanie organu izby lekarskiej o zauważonym naruszeniu zasad etycznych i niekompetencji zawodowej innego lekarza nie stanowi naruszenia zasad etyki. Jeżeli popełniony błąd przez innego lekarza ma niekorzystny wpływ na stan zdrowia pacjenta należy podjąć działania dla odwrócenia jego skutków."

 Czytaj także: Regulamin organizacyjny praktyki zawodowej nieuciążliwy obowiązek

Podobał się artykuł? Podziel się!

POLECAMY W SERWISACH