PARTNER PORTALU
partner portalu

Prospektywna ocena kliniczna trwałości stałych retainerów językowych

24-10-2012, 23:00
Prospektywna ocena kliniczna trwałości stałych retainerów językowych  (źródło:sxc.hu)
Prospektywna ocena kliniczna trwałości stałych retainerów językowych (źródło:sxc.hu)
Stabilność zębów przednich dolnych po zakończonym leczeniu ortodontycznym ma istotne znaczenie głównie z powodów estetycznych. W celu uniknięcia nawrotu wady zgryzu stosowane są różne rodzaje zarówno zdejmowanych jak i stałych aparatów retencyjnych. Jednym z najczęściej stosowanych aparatów retencyjnych dolnych jest stały retainer językowy. Naukowcy postanowili ocenić jego trwałość.

Znane są różne odmiany tej formy retencji począwszy od drutu biegnącego na powierzchniach językowych siekaczy dolnych, lutowanego do pierścieni zacementowanych na kłach i skończywszy na drucie przyklejanym bezpośrednio do powierzchni językowych sześciu przednich zębów dolnych. Obecnie klejona retencja stała w łuku dolnym jest najczęściej preferowaną przez lekarzy i pacjentów formą retencji biorąc pod uwagę aspekty estetyczne oraz funkcjonalne.

Retencja stała w łuku dolnym

Zalety Wady
- praktycznie wyeliminowany zostaje czynnik współpracy ze strony pacjenta - czasochłonność i wrażliwość
- awaryjność retainera spowodowana odklejaniem się drutu retencyjnego od materiału kompozytowego lub odklejanie się całego retainera od powierzchni zębów

 

Badanie prospektywne

Znane są wyniki różnych badań dotyczących tej formy retencji, ale wszystkie retrospektywnie oceniają trwałość retainera. Celem tego była prospektywna ocena stałego aparatu retencyjnego dolnego. W prezentowanym badaniu udział wzięło 66 pacjentów (52 kobiety i 14 mężczyzn). U wszystkich zastosowano ten sam protokół postępowania retencyjnego. W celu oceny znaczenia techniki klejenia retencji pacjenci zostali podzieleni na dwie grupy według kolejności terminu zdejmowania aparatu stałego i klejenia aparatu retencyjnego, tzn. jeden aparat klejony techniką bezpośrednią, kolejny techniką pośrednią itd. Ostatecznie powstały dwie grupy u 32 (średnia wieku 15,9 +/- 3,2 ) pacjentów zastosowano technikę bezpośrednią i u 34 (średnia wieku 19, 4 +/- 6,7 ) pacjentów technikę pośrednią klejenia dolnego stałego aparatu retencyjnego.

U każdego pacjenta zastosowano ośmio-leciony, spłaszczony drut stalowy (Bond-a-Braid, 0,016x0,022, Reliance Orthodontic Products, Itasca, Illinois, USA) wraz z materiałem kompozytowym światłoutwardzalnym Transbond LR (3M Unitek Orthodontic Products, Manrovia, California, USA) przy użyciu lampy LED Elipar Free Light ( 3M ESPE, St Paul, Minnesota, USA). Druty retencyjne przygotowane zostały i naklejane przez starszych i młodszych lekarzy ortodontów zgodnie z wystandaryzowanym protokołem postępowania. Kontrolę pacjentów przeprowadzano co miesiąc przez okres 6 miesięcy. Oceniano czas jaki retainer pozostawał w jamie ustnej bez żadnych uszkodzeń materiału kompozytowego czy poluzowania drutu na zębach.

SŁOWA KLUCZOWE
eduDENT   retainer   łuk dolny   retencja   Nauka  

POLECAMY W SERWISACH