Dentyści z Polski, klinika w Danii, a jakie przepisy podatkowe?

04-09-2013, 00:01
Usługi stomatologów mają być świadczone przez polską spółkę X na rzecz kliniki stomatologicznej z siedzibą w Danii. Polscy dentyści prowadzą, zarejestrowaną w Polsce, jednoosobową działalność gospodarczą, a są zaangażowani przez polską spółkę X na podstawie umów cywilnoprawnych dotyczących świadczenia usług dentystów.

Umowy cywilnoprawne, zawarte przez X spółkę ze stomatologami będącymi polskimi rezydentami podatkowymi, będą przewidywać m.in.:

- wyłączne prawo spółki do wydawania instrukcji stomatologom oraz asystentom stomatologów;

- pełną odpowiedzialność stomatologów wobec spółki X z tytułu świadczonych usług;

- wynagrodzenie oparte na liczbie wykonanych usług (niezależnie od czasu poświęconego wykonaniu usługi, czy też spędzonego na czekaniu na pacjenta);

- wynagrodzenie  ma być wypłacane jedynie w przypadku prawidłowego wykonania usługi przez stomatologa.

Stomatolodzy będą świadczyć usługi w pomieszczeniach udostępnionych przez klinikę stomatologiczną znajdujących się na terenie Danii. W okresie przebywania na terytorium Danii, stomatolodzy będą mieszkać w mieszkaniach wynajętych przez spółkę X. Stomatolodzy nie będą udziałowcami, ani członkami zarządu spółki X.

Jednocześnie, umowa zawarta pomiędzy spółką X a duńską kliniką stomatologiczną będzie miała charakter umowy o świadczenie usług stomatologicznych (podwykonawstwa) obejmującej następujące elementy:

- spółka X będzie ponosić odpowiedzialność oraz ryzyko za świadczone usługi stomatologiczne;

- spółka X będzie posiadać wyłączne prawo udzielania instrukcji stomatologom;

- wynagrodzenie z tytułu wykonania danej usługi dentystycznej będzie określone w stałej kwocie;

- spółka X na podstawie rodzaju zlecenia będzie jednostronnie określała liczbę stomatologów niezbędnych do realizacji usług oraz ich kwalifikacje;

- spółka X będzie dostarczać przynajmniej część sprzętu niezbędnego stomatologom/asystentom stomatologów w celu realizacji usług;

- spółka X nie będzie wynajmować, ani dzierżawić od duńskiej kliniki żadnych pomieszczeń, maszyn czy też urządzeń, jak też nie będzie wykorzystywać biur i innych pomocniczych pomieszczeń kliniki.

- stomatolodzy oraz asystenci będą świadczyć usługi w pomieszczeniach kliniki stomatologicznej wyłącznie w celu świadczenia usług stomatologów.

- spółka X oraz stomatolodzy zaangażowani przez tę spółkę, nie będą uprawnieni do prowadzenia jakiejkolwiek działalności gospodarczej w pomieszczeniach udostępnionych przez duńską klinikę stomatologiczną, poza aktywnością związaną wyłącznie ze świadczeniem przez stomatologów usług na podstawie umowy zawartej przez spółkę X z kliniką stomatologiczną;

- spółka X nie będzie mogła świadczyć usług na rzecz klientów innych niż klienci kliniki stomatologicznej,

- spółka X nie będzie organizować spotkań z innymi potencjalnymi klientami;

- spółka X nie będzie umieszczać swojej nazwy, czy reklam w pomieszczeniach (np. przy wejściu) kliniki;

- spółka X nie będzie samodzielnie uzgadniania lub negocjowania cen za usługi stomatologiczne wykonywane przez stomatologów na rzecz klientów kliniki stomatologicznej, czy też warunków płatności (np. płatności w ratach).

Uzgodniono, że klienci kliniki stomatologicznej nie będą mieli możliwości ustalenia, czy dany stomatolog został zaangażowany bezpośrednio przez klinikę stomatologiczną, czy też przez spółkę X.

Za wyposażenie pomieszczeń kliniki stomatologicznej w fotel dentystyczny oraz inne narzędzia odpowiedzialni będą Duńczycy.

Powstało pytanie, czy działalność spółki X, polegająca na świadczeniu usług stomatologów na podstawie umowy zawartej z duńską kliniką stomatologiczną będzie oznaczać powstanie zakładu spółki w Królestwie Danii w rozumieniu art. 5 ust. 1 Konwencji między Rzeczypospolitą Polską a Królestwem Danii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobieganiu uchylania się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku z 6 grudnia 2001 r.

Zasadniczym dylematem było to czy zyski z działalności gospodarczej, prowadzonej przez spółkę X na terenie Królestwa Danii powinny podlegać opodatkowaniu w Polsce.

Zdaniem spółki X, jej działalność, polegająca na świadczeniu usług stomatologów na podstawie umowy zawartej z kliniką stomatologiczną, nie spowoduje powstania zakładu spółki X w Królestwie Danii (w rozumieniu art. 5 ust. 1 Konwencji między Rzeczypospolitą Polską a Królestwem Danii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobieganiu uchylania się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku z 6 grudnia 2001 r.). Spółka nie będzie posiadać na terenie Królestwa Danii stałej placówki (art. 5 ust. 1), jak również nie będzie posiadać tam siedziby zarządu, filii, biura (art. 5 ust. 2). Wszystkie umowy z kontrahentem duńskim zawierane będą przez zarząd spółki X, którego siedziba będzie mieścić się w Polsce.

W związku z zaistniałą sytuacją zyski z działalności gospodarczej prowadzonej przez spółkę X na terenie Królestwa Danii powinny podlegać opodatkowaniu w Polsce (art. 7 ust. 1).

Dyrektor urzędu skarbowego w Katowicach ocenił, że stomatolodzy zaangażowani przez spółkę X, będą obecni w pomieszczeniach kliniki stomatologicznej - w celu świadczenia usług, nie oznacza, że takie pomieszczenia będą pozostawać do dyspozycji spółki X i w konsekwencji, iż spółka ta będzie posiadać zakład na terytorium Danii.

Nie można uznać, iż pomieszczenia będą pozostawały do dyspozycji spółki X, a to oznacza, iż spółka X nie będzie posiadać stałej placówki na terenie Danii i w konsekwencji, w związku ze świadczeniem przez spółkę X usług stomatologów na rzecz duńskiej kliniki stomatologicznej, nie dojdzie do utworzenia zakładu podatkowego spółki X na terytorium Danii.